Bugüne kadar hep sokağa çıktık, hep bağırdık çağırdık, bir kere de bize istediğimiz şeyi verdiler mi?
Koskoca Gezi eyleminde bile hükümeti indirebildik mi? Hayır.
Sokakta seslenmenin bizi anlaşılır kılmadığını,
Sokakta toplaşmanın her zaman ölüm ve yaralama getirdiğini,
Sokağın bize değil en çok partilere yararı olduğunu göremiyor muyuz?
O kadar insanın ölümünde hiç mi bizim sokağa çıkmamızın suçu yok?
Biz sütten çıkmış ak kaşık mıyız?
Sokağa çıkarak sadece partilerin birbirine düşmesine, bazılarını olumsuz bazılarını olumlu etkilemeye neden olduğunu hala kavrayamadık mı?
Tüm bunları bile bile neden hala sokaktayız?
Birbirimize zarar vermeyi mi seviyoruz? Cidden anlamıyorum, anlayanları da anlamıyorum.
Kendimi bildim bileli ve eylemlere katılmaya başladım başlayalı sokaktan sürekli "Hesabını soracağız" sesleri yükseliyor.
Neyin hesabını sordunuz Allah aşkına?
Hep güçlünün bizi ve bizleri öldürdüğünü görmüyor muyuz hala? Hala niye ölmeye bu kadar istekliyiz?
Sokakları bırakıp meclislere, örgütlere girerek fikirlerimizi hayata geçirmek o kadar da zor değil. Bunu HDP ve Öcalan ile çok net bir şekilde görüyoruz.
Greenpeace, WWF, UNİCEF vb. örgütler gibi sokağa çıkmadan kendini ve çevrendekileri ölüme mahkum etmeden projelerinizi sürdürmek çok mu zor geliyor?
Her istediğimiz hemen o an orada olmuyor, bunu göremiyor muyuz? Anlamıyorum.
Cidden artık ben sokağa çıkanın da o sokakta ölenlerin katillerinden biri olduğunu düşünmeden edemiyorum.
Sokağa çıkarak sadece ses getirmek, onlara canınızı yaktıklarını duyurmak ve bunun bir karşılığını görmek istiyorsunuz anlıyorum. Ben de bunu yaptım. Ama gördüm ki ben bir patlamada biz eylemden kaçabiliyorken kaçamayan arkadaşlarımız yanı başımızda ölüyor. Ve ben ve benim gibiler o eyleme katıldığı için o eylem oldu, kalabalıklaştı ve bu ölümlere neden oldu.
Bu ölümlerin artık bir parçası olmak istemiyorsanız artık bırakın sokağı, düşündüklerinizi ve istediklerinizi ya da yapacaklarınızı birilerine göstermeye çalışmadan yapın.
Arkadaşlarınızın ölmeye devam etmesini istemiyorsanız, artık sokakta bağırmak yerine, tıpkı bir esnaf gibi kendi fikirleriniz için çalışın, kendi işinizi yürütür gibi kendi fikirleriniz için çalışın.
Bence bu o kadar zor değil. Birşeyleri birilerine duyurmadan, göstermeden de yapabiliriz bence.
Gerçekten yapmak istiyorsak, yapabiliriz. Bağırmak ve ölmek zorunda değiliz!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder