Ne biçim tüketiyoruz hayatı.
6 yıl önce ilk kez aşık olup ilk kez buluştuğumuz yerde bugün köpekler cirit atıyor.
Her köşesinde anımız olduğu için değerli olan okul cafesi bugün o kadar sıradan ki. Rahatlıkla giriyorum içeri, hiç heyecanlanmıyorum.
Bizim birbirimizi tanımak için hiç sevmediğimiz halde yalandan tavla oynadığımız o masada bugün yeni öğrenciler oturmuş dedikodu yapıyor.
Ayrılmamıza sebep olan o bilgisayar bölümü de bugün basket oyun makinesi ve masa tenisi olmuş.
Ne biçim tüketmişiz dedim be. Hala da tüketiyoruz, çok da kötü tüketiyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder