Bugünlerde Neler Çalıyor?

Geçtiğimiz yıllarda 2013 senesinin müzik için pek uğurlu bir sene olmayacağı söylenmişti . Senenin başındaki acı olaylar ve Haziran ayındaki Gezi olayları yaşanınca haklı gibi de görünüyorlardı tabii.

Pek öyle olmadı neyseki. Sanki inadına daha çok ses çıkarmak, yaşanan olayların müzikle nasıl iç içe olduğunu daha çok hissettirmek istedik. Yıllardır yapılan ve dinlediğimiz müziklerde zaten hep acı vardı, birlik vardı, paylaşım vardı, kardeşlik vardı... Bu sene de; bize bunların müziğin içinde olduğunu hatırlattı...

Önce Depeche Mode konserleri iptal oldu, sonra Efes One Love festival yapılmadı falan ama İron Maiden bozdu bu gidişatı. Ne olursa olsun, stad yıkılıyormuş, olaylar oluyormuş demedi. Bir büyük destek de onlardan geldi sanki... Yıkımı tamamlanmayan İnönü Stadında muhteşem bir konser verdi, yıkımı onlar tamamlayacakmış gibi bir konser. Fear Of The Dark demedi, Fear Of The Park dedi. Bu onu taraflı da yapmadı, çünkü söylediği şarkıların içinde; görevini yapmaya mecbur olan bir işçi ruhu yaşıyordu...

Belki Rock müziğin özelliği bu biraz, hayatla, yaşananlarla daha çok iç içe. Her söz ve nota sanki yaşamın içinden fırlamış gelmiş gibi. İngilizce bilmesenizde hissediyorsunuz şarkıda neyin geçtiğini, ne anlatılmak istendiğini.

İron Maiden'ı takip eden bir diğer konser de Roger Waters'ın oldu. Geçtiğimiz haftalarda England The Wall Tour kapsamında İstanbul'a gelen Waters, binlerce dinleyecisine söylediği her şarkıyı tek tek yaşattı. Roger Waters'ın işini çok sevmesi, onu bu kadar iyi yapmasının en büyük nedeni olarak görülebilir. Another Brick İn The Wall şarkısı için topladığı çocuk korosunu bile özenle seçen, orta sınıf çocuklar olmamasını, müzik eğitimi almak isteyipte alamamış çocuklar olmasını isteyen ve bunun için araştırmalar yapıp, çaba gösteren bir insan olması işini çok sevdiğinin açık bir göstergesi sanıyorum.

Önümüzdeki maçlara baktığımızda ise Rock'n'Coke' u görüyoruz. 6-7-8 Eylül'de Hezarfen Havaalanında yapılacak olan festival, artık çocukların gideceği bir festival olmaktan çıkıyor. Zaten öyle değildi ama hep algılanıyordu ne yazık ki. Bir "Sziget" tabiiki değil, ama bir "Festival" nihayetinde Rock'n'Coke. İçinde sadece müzik yok, dans,eğlence, paylaşım ve kardeşlik var yine.

Festival ortamları bana hep böyle görünür; ayrı bir dünyaya birkaç günlüğüne yeni bir Cumhuriyet kurulmuş gibi. Hep iyi insanların ve ortak fikirlere sahip insanların bir araya geldiği yeni bir ülke gibi görünür. Orada tanışma-kaynaşma daha güvenli ve samimi olur, tuhaf bakışlara maruz kalmazsın falan, bilirsiniz işte. Eğer size de birazcık öyle görünüyor veya görünmesini istiyorsanız, "denemekte fayda var" sözü burada çok yerinde olacak. Dinlemek yetmiyor bazen, izlemek de lazım.

Ritimle kalın!