Nasıl mı oluyormuş?

Onu görmeden geçirdiğin gün boşa geçmiş gibi oluyormuş.
Her giydiğin her yaptığın sanki ona yapılmış gibi oluyormuş.
O olmadığı sürece başkasıyla da hiç birşey olamazmış gibi geliyormuş.
Bu hissettiklerinin aynısı veya fazlası olmadıkça bir başkasıyla olamaz gibi geliyormuş.
Henüz hiç konuşamadığın zamanlarda bile her gün bir sürü şey konuştuğun insanlardan bin kat daha yakın geliyormuş.
Baktığın her yeni ürünü beraber kullanacakmışsınız gibi hissettiriyormuş.
Gittiğin, gideceğin her yerin hayalinde o da varmış, olacakmış gibi oluyormuş.
Küçük bir hayvan severken bile sanki ilerde birlikte sevecekmişiz gibi geliyormuş.
Ne tür kavgalar edip ne tür barışmalar yaşayacağın az çok gözünün önüne bile geliyormuş.
Onun için nelerden vazgeçebileceklerini, nelere katlanabileceğini bile ön görüyormuşsun.
Bugüne kadar isyan eden ruhun, sanki onun önünde birazcık boyun eğiyor gibi oluyormuş.
Tüm kaçıp gitme, başka yerlere yerleşme isteğinden vazgeçirebiliyormuş.
Aşık olunca böyle oluyormuş meğer.
Öncekilerin çoğu aşk değilmiş meğer.